Review Page Header

REVIEWS

Lees hier wat anderen van Buigen als bamboe vinden.

Wil jij een review plaatsen? Fijn!
Je helpt daarmee toekomstige lezers.

Kleine writersblock? Dan heb je hier vast wat aan.
Wat vond je van het boek en waarom?
Wat bracht het boek je?
Hoe vond je de schrijfstijl?
Zou je dit boek aanraden en waarom?

          Je reactie wordt gekeurd op bijvoorbeeld spam, discriminatie, aanzetting tot haat, seksueel getinte inhoud of privacygevoelige informatie 

19 reacties op “Reviews Buigen als bamboe”

  1. Ik ben erg geraakt door dit boek en persoonlijke verhaal. Het leest heerlijk, je wil dóórlezen. Ik had het dan ook in één ruk uit. Ook al is mijn verhaal anders, ik herkende er zoveel in. (Ja, die lippenstift op de auto ook 😉 ) Daarnaast zitten er ook bijzondere levenslessen in. Echt een aanrader, het gaat 2 maanden nadat ik het las nog steeds af en toe door mijn hoofd. Lees dit boek!

  2. Edith Paol-de Bruijn

    Wat een herkenning in dit boek. Buigen als bamboe, zal voor vele mensen (waaronder mij) die ook indisch bloed door hun aderen heeft stromen, raken. Vele puzzelstukjes waren reeds op z’n plek gevallen door ook diepe dalen te gaan. En voel me “rijker” hierdoor. Dit boek zal ‘n ieder helpen,(met of zonder Indische achtergrond) die nog steeds vast zitten om te laten voelen dat je niet de enige bent en dat er ook voor jou een zonnetje achter die wolken schijnt die nu misschien nog niet zichtbaar is. Dit boek leest zo makkelijk en zal je misschien wel inspireren. Dus zeker een aanrader! Ga ook op weg om jouw puzzelstukjes te vinden, wellicht kan dit boek een duwtje in de goede richting geven. Dankjewel Annemarie voor jouw zijn! Wij buigen nog steeds als bamboe maar nu met rechte rug

  3. Dit prachtige boek heeft mij tot tranen geroerd en mijn hart met liefde vervuld. Zo open, kwetsbaar en herkenbaar. Het leest als een roman weg met alle rauw- en puurheid van het leven en de levenslessen die dit met zich meebrengt. Ga dit pareltje lezen💚✨

  4. Ik nam mij voor enkele passages te lezen in Buigen als bamboe tijdens mijn vlucht Amsterdam – Paramaribo. Ik kon niet stoppen met lezen en las het boek in één ruk uit. Even dacht ik: wat moet ik als man met dit boek? Voelde me ook een voyeur doordat ik eerder “door de wind gedragen verhalen” herkende uit vreselijke magazines die je alleen bij de kapper leest 😉 Maar nergens komt de kracht van kwetsbaarheid en de herkenning van Annemarie Paols Indische achtergrond zo mooi samen. Raakte gefascineerd. Ik heb ook onbedaarlijk moeten lachen, terwijl sommige passages natuurlijk om te huilen zijn.
    Mensen vergeten vaak een verbinding met zichzelf aan te gaan. Dat en het onderhoud daaraan. Buigen als bamboe is met de reflectievragen en literatuurlijst een gids voor zelfliefde. Ik ‘shopte’ uit de 100 tips voor meer zelfliefde dat als cadeautje zat bij mijn bestelling bij Paolcounseling. Veel daaruit pas ik sinds jaar en dag toe. Buigen als bamboe en de 100 tips brengt het allemaal mooi en helend bij elkaar.

  5. Zoveel herkenning, met mijn Indische achtergrond ook was veel zo herkenbaar , en kon ik niet stoppen met lezen ! Ook verdriet, dat de “erfenis” die door de onmacht en pijn die onze vaders zijn aangedaan , ook zo een weerslag heeft gehad op ons , en als kind dat in de opvoeding zo ontzettend kon voelen .
    Tot tranen geroerd, met nog meer respect .
    Ontzettend mooi, om mensen zo de zelfliefde door je verhaal te laten vinden .. ook mij heeft het weer veel mooie inzichten gebracht!

  6. Margot Vermeer - Schoonderwal

    Boeiend geschreven, herkenbaar en praktisch.
    Toen ik hoorde dat het boek gelanceerd werd, was ik enerzijds nieuwsgierig. Behorend bij de tweede generatie Indo’s trok het mijn interesse. Anderzijds twijfelde ik: Ik had immers al zoveel uitgewerkt en had het boek wel toegevoegde waarde voor mij? Ik liet het denken hierover los, totdat ik FB weer iets vond over het boek. En er was toch een woord dat mij triggerde. Omdat het zo resoneerde en mij niet losliet, heb ik het boek direct besteld. En….bijna in één keer uitgelezen.
    Annemarie neemt je mee op haar persoonlijke reis zonder al te veel op de details in te gaan. Ze houdt het luchtig, maar weet toch de aandacht van de lezer i.c. mij te houden. Hoewel ze niet alles uit de doeken doet over het Indische zwijgen, voelde ik wel de sfeer door de zinnen heen en was er een gevoel van herkenning op bepaalde punten. Het boek leest als een roman met een zekere mate van diepgang en een boodschap die universeel is: Heb jezelf lief en wees compassievol naar jezelf.
    Ook al kwamen de vragen tussen de hoofdstukken bekend voor, het waren toch mooie reminders. Ik ben blij dat ik dit boek aan mijzelf cadeau heb gedaan. Een mooi ijkmoment om te kijken waar ik nu sta en ben in mijn groei en ontwikkeling.
    Mijn enthousiasme over het boek maakte mijn broer nieuwsgierig….dus nu gaat het door naar hem 🙂
    Dank je wel voor het delen van jouw reis, Annemarie. Zwijgen is Zilver en Spreken is…..Groei

  7. In een keer uitgelezen en vond het erg indrukwekkend, met hart en ziel geschreven, dat proefde ik. Super trots op Annemarie ❤️👏

  8. Ik las alvast een paar bladzijdes en zou het bewaren voor de vakantie. Oeps…mislukt!
    Stoppen lukte niet meer. Wat een fijne schrijfstijl, alsof ze het vertelt en ik luister. Het boek is oprecht, kwetsbaar, liefdevol en ik vond veel herkenning in het thema “zelfliefde “.
    Buigen als bamboe is als balsem voor de ziel.
    Chapeau Annemarie!

  9. Eerlijk gezegd ben ik totaal geen lezer en gun mezelf er weinig tijd voor. Uiteindelijk er toch ingedoken en als een idioot de eerste helft van het boek, als een speer achter elkaar, gelezen. Dat tempo komt voornamelijk doordat je zo’n leuke heerlijke luchtige manier van schrijven hebt en het me zelfs een beetje deed denken aan de boeken van de Saint, die ik in mijn tienertijd las. De eerste helft heeft ook een bepaalde spanning dat me aan het boek gekluisterd houdt. Mooi ook de ruimte voor veel liefde.
    Daarbij ben ik erg nieuwsgierig naar het verhaal als zodanig, omdat je best dicht bij mij hebt gestaan voor een bepaalde periode en jij situaties beschrijft, die daarom heel herkenbaar zijn. Mooi en interessant om te constateren, hoe jij jouw situaties hebt ervaren en wat het met je heeft gedaan.
    Zodra ik het laatste gedeelte in me heb opgenomen, breng ik je daar zeker van op de hoogte…

    Met respect, knap hoor!

  10. Dit boek! In 1 keer uitgelezen en diep geraakt door de herkenning, de openheid van Annemarie en de kwetsbaarheid die ze deelt!
    Dikke aanrader!

  11. Henriëtte Mutsaers

    Een mooi boek en een prettige manier van schrijven waardoor je telkens blijft lezen.
    Annemarie, dank dat wij een kijkje kregen in je leven. Een dikke aanrader!

  12. Eerlijk gezegd stond het boek niet direct op mijn verlanglijstje (ik lees al zoveel zelfhulp-literatuur) maar de posts op social media prikkelden me. Zodra het boek binnen kwam, erin beginnen te lezen. Ook ik heb informatie uit de Body Mind Language opleiding die ik regelmatig inzet, en een aantal boeken van jouw literatuurlijst achterin het boek mochten me ook voeden.
    Jouw pad, krachtig (mooi, die brieven die je aan jezelf schrijft!) geschreven en gemakkelijk te lezen én de reflectievragen die je erin stelt, hebben mij geïnspireerd om navraag te doen bij mijn vader over zijn leven. Hij weet niet wie zijn biologische vader is (kan het ook aan niemand navragen) en hij is opgegroeid bij een pleegvader.
    Zo kan ik alweer meer plaatsen in mijn lijf, mijn patronen en overtuigingen met zachtheid invoelen en verder onderzoeken met dit boek als inspiratiebron.

  13. Mooi boek! Mooi mens! Puur en kwetsbaar geschreven. Heel herkenbaar ook, pleasen en jezelf verliezen. Noodzakelijk verlies wat achteraf een kado blijkt te zijn om te kunnen groeien tot aan de hemel.

  14. Wat een mooi, liefdevol en eerlijk boek. Velen zullen nadenken over wat de gevolgen zijn van een moeilijke jeugd waar ouders niet altijd iets aan kunnen doen. Zeker niet als het de gevolgen zijn van een traumatische periode van ouders waar niet over werd gesproken, hoeveel zullen er nog meer hebben geleden en gezwegen. Het is heel open en boeiend geschreven waardoor het uitnodigt om door te lezen en er geen week over te doen. Twee dagen en het is uit, kan ook in één dag natuurlijk. Je kruipt in de huid van de auteur en herkenning doet iets met de lezer, dat is erg mooi als je dit kunt bereiken. Verslag uitbrengen is wat anders, je zit hier middenin een levensverhaal, knap als dat de lezer blijft boeien. Soms moet je van alles meemaken om daar te komen waar je nu staat. Petje af voor Annemarie, well done!

  15. Wat een dapper en prachtig mooi geschreven boek. Regelmatig rolden de tranen over mijn wangen en kroop het kippenvel tot in mijn nek. Ik las het wisselend als roman, dagboek en zelfhulpboek met herkenning, verbazing en me realiserend dat ik haar al zoooo lang ken en zoooveel niet wist. Ik lees het boek later nogmaals vanuit het perspectief hoe haar levenslessen me kunnen helpen te kijken naar mezelf, heb me nu vooral laten meeslepen in het verhaal. Lieve, sterke, getalenteerde Annemarie!

  16. Ellen van Kooten

    Het verhaal trekt eerst door de persoonlijke glamouravonturen van deze jonge stoere vrouw die in het Amsterdamse terecht komt. Haar schrijftalent zorgt voor vaart in het verhaal. Met fraai gevonden zinnen. die mij deden glimlachen. De boodschap en de wijze lessen zijn niet alleen maar bedoeld voor tweede generatie indo’s met ouders en een oorlogsverleden. Eigenlijk ook voor allen die opgezadeld worden met de nodige bagage en ergens in het leven vastlopen. Annemarie had de moed om er wat mee te doen en het opgeschreven met de nodige tederheid, humor, durf en lef.

  17. Simone Meijerhof

    Wat een levensverhaal, af en toe was ik geschokt, het was herkenbaar en soms ook weer helemaal niet. Net een ‘echt’ leven, zoals het kan lopen. Het anderen willen helpen met een verhaal, de levenswijsheid. Zou over mij kunnen gaan.
    Het boek heeft mij een stuk herkenning gebracht, een thuiskom gevoel. De schrijfstijl vond ik prettig, het leest makkelijk, je zit zo weer in het verhaal.
    Een aanrader, om het verhaal maar ook omdat je zo mooi kunt reflecteren op de vragen die gesteld worden na de verschillende delen. Ik kijk uit naar het volgende boek van Annemarie…..

  18. Ik sla net de laatste pagina van het boek dicht…dankbaar…wat mooi, herkenbaar en ontroerend. Afwisselend glimlachend en soms met een brok in mijn keel of een traan van herkenning en ontroering; met gretigheid heb ik het gelezen. En niet te vergeten de zes gebieden van zelfzorg waarover ik je heb horen vertellen op het event van Femke Hertog, een talk waar ik nog vaak aan terugdacht. Net als aan de zin waarmee je destijds begon en die in het boek ook voorkomt, een zin die nog lang na heeft geëchood ( wat een raar woord…) “Kom jij hier maar eens een poosje huilen”.

  19. Prachtig boek, geschreven uit het hart. Ik heb het in één adem uitgelezen en was ontroerd, het is zo herkenbaar wat Annemarie schrijft en tegelijk zijn de vragen over zelfliefde confronterend en zetten ze me aan het denken in positieve zin. Wat leer ik van deze vragen? Hoe kan ik het in de toekomst anders doen? Het is een fijne afwisseling tussen haar eigen verhaal en de link die ze met jou als lezer legt. Het gaat niet alleen over de tweede of derde generatie Indo’s in Nederland, maar over mensen die vastlopen door hun verleden, die hun rugzak willen afleggen. Met behulp van de vragen en de hartverwarmende schrijfstijl waardoor je je dicht bij de schrijfster voelt, lukt het om de rugzak in ieder geval te verkennen en lichter te maken. Ik raad dit boek iedereen aan en wacht op het volgende boek van Annemarie!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *